Na twee dagen lijkt het alsof we hier al weer een week rondlopen, de jetlag lijkt over en de vrieskou in Nederland is al weer vergeten. Gisteren was een lange en hectische dag; en poko poko zit er bij ons dus nog niet echt in.
We begonnen ’s ochtends om negen uur met een afspraak met de gouverneur van de Nederlandse Antillen.. De gouverneur is zowel hoofd van de regering als vertegenwoordiger van het Koningshuis in de Koninkrijksgebieden. Net zoals de koningin is hij onschendbaar. Terwijl we zondagavond nog reageerden met: ‘leuk we gaan naar de gouverneur’, drong het besef langzaam door dat dit zo’n beetje de belangrijkste persoon binnen de Antillen in. Dit werd nog eens bevestigd toen we in Fort Amsterdam (het ‘paleis’ van de gouverneur) aankwamen en eerst naar de ontvangstkamer van de adjudant van de Gouverneur werden geleid. Hier werden wij opgewacht door Valdemar en Papy Jesurun, voorzitter van de stichting voor sociale cohesie en multiculturaliteit. Bob had geen stropdas bij zich, maar kreeg Valdemars geliefde das van de Universiteit Utrecht om. Hierna werden wij, samen met een fotograaf, buitenom een grote trap opgeleid die uitkwam in de ontvangsthal van gouverneur. Na een eerste kennismaking met de vriendelijke gouverneur gingen we op de foto voor het portret van de koningin. De gouverneur toonde zijn belangstelling in het onderzoek, en was erg benieuwd naar onze werkwijzen, bevindingen en ervaringen. Het gesprek ging over de toekomst, de jeugd en de samenwerking tussen Nederland en Curaçao en was erg inspirerend. De gouverneur sprak zijn waardering uit voor het initiatief vanuit Nederlandse studenten voor dit onderzoek, en vond het jammer dat niet alle 21 studenten terug konden komen op het eiland.
Ons middagprogramma bestond grotendeels uit het voorbereiden van de lezing van gisteravond op de Universiteit van de Nederlandse Antillen. Door hard werk van Valdemar hadden we de aula van de UNA tot onze beschikking, en was er ook nog een persverklaring in het Papiamentu. Onze lezing viel precies op hetzelfde tijdstip als het eerste en waarschijnlijk ook laatste verkiezingsdebat, maar met een opkomst van twintig man waren wij tevreden. Door de kleine groep aanwezigen, werd het een interactieve lezing waar veel vragen werden gesteld. Na een interessante discussie over de toekomst van Curacao en mooie afsluitende woorden van Valdemar Marcha mocht iedereen een bundel in ontvangst nemen.
En wat staat ons vandaag te wachten? Vanmorgen zijn wij bezig geweest om zowel de Nederlandse als de Papiamentse persverklaring te versturen naar de verschillende persbureaus en tv- en radiozenders. We vertrekken ieder moment naar Willemstad, voor een ontmoeting met de Stichting Sociale Cohesie & Multiculturaliteit. Daar zullen we onder andere praten met voorzitter Papy Jesurun, Jaime Saleh, Amado Romer en Valdemar Marcha. Vanmiddag zullen we met onze prachtige Mitsubitshi Lancer en een achterbak gevuld met bundels het eiland rond gaan rijden en de bundel te verspreiden onder de mensen die ons hebben geholpen bij het onderzoek.
Het is erg aanstekend om te zien met hoeveel enthousiasme het onderzoek wordt ontvangen op het eiland, dus bij deze ook nog even een dik compliment voor alle deelnemers voor het leveren van deze geweldige prestatie!
Saludos!
ps ook bij de vorige blog zijn nu de foto’s toegevoegd


“vond het jammer dat niet alle 21 studenten terug konden komen op het eiland” en hij trok zijn chequeboek en nodigde de andere 19 uit … maar dat is een sprookje.
Het is geen sprookje dat jullie tevreden zijn met de mensen die tijdens je lezing waren en ws door de kleine groep de kwaliteit van het gesprek vergrootte. Tevreden zijn is een een kunst.
Veel succes!